logo

 

Dende 1973 estudiando, divulgando e defendendo o patrimonio natural galego

ourense@sghn.org

line decor
INICIO  
line decor
 
 
 
 


 

SGHN solicita a erradicación inmediata de Ludwigia grandiflora no río Barbaña (Ourense)

Ourense, 27-09-2016

Alertados por un socio da presencia da planta acuática invasora Ludwigia grandiflora no río Barbaña ao seu paso pola cidade de Ourense, un equipo de SGHN ven de percorrer o treito urbán de dito río e de confirmar a existencia de múltiples matas de dita especie ao longo do río Barbaña entre a confluencia do seu afluente Barbañica e case a súa desembocadura no río Miño.

As circunstancias actuais son moi favorables para a erradicación da especie, pois non forma masas continuas, o nivel de auga é moi baixo e o acceso é moi doado, facilitando o traballo de retirada da canle e de transporte da biomasa de Ludwigia para unha xestión segura da mesma.

Diante do risco de que a especie aumente a súa cobertura no río Barbaña e de que chegue ao río Miño, o cal faría moi difícil e custosa (senón imposible) a súa erradicación, SGHN ven de solicitarlles á Dirección Xeral de Conservación da Natureza (PDF) e á Confederación Hidrográfica do Miño Sil (PDF) que organicen e leven a cabo coa máxima urxencia (días ou, como moito, semanas) unha campaña para a erradicación de dita especie.

 

Saída do Día do Medio Ambiente por terras do Carballiño

Ourense-O Carballiño, 20-06-2016

Un ano máis a Delegación de Ourense da SGHN organizou o día 11/06/2016, xunto cós amigos da Asociación de Estudos de Santa Mariña de Augas Santas e o Ateneo de Ourense, unha saída para conmemorar o Día do Medio Ambiente. Nesta ocasión escollemos O CARBALLIÑO ... tan cerca e tanto por descubrir: o parque etnográfico cós seus muiños restaurados, a piscifactoría da Xunta de Galicia, o parque urbano municipal do Carballiño, o Castro Cavadoso, a ponte medieval sobre o río Arenteiro, o celeiro románico de Partovia,... como se pode comprobar coa reseña e a completa información gráfica. Máis...

 

AS PODAS DRÁSTICAS NON PASAN DE MODA

A xestión do arborado urbano en Ourense non mudou en máis de 20 anos

Ourense, 07-02-2015

Ante a brutalidade coa que se trata ao arborado urbano na cidade de Ourense, SGHN ven de emitirr unha Nota de prensa para lembrar a quen nos goberna o que din todos os tratados de arboricultura sobre este tema.

Con esta nota SGHN pretende informar á cidadanía, e de novo a quen nos goberna, pois tras os múltiples escritos dirixidos ao Concello de Ourense e outros organismos ao longo dos anos advertindo dos problemas e consecuencias deste tipo de podas, nada mudou no sistema de xestión do arborado que adoptan os nosos dirixentes.

En resumo, non parece que se tomen en serio os estudos científicos, coñecementos e experiencias de anos e anos de investigación e se sigue con métodos traumáticos que NON RESOLVEN A BASE DOS PROBLEMAS que, din, se pretenden solucionar

 

Uso de herbicidas na rede viaria ourensana

Ourense, 26 de xuño de 2014

Existe unha grande preocupación de socios e simpatizantes da SGHN diante da extensión do uso de fitosanitarios de acción herbicida en espacios públicos, en especial en diversas zonas da rede viaria da provincia de Ourense.

O RD 7371/2012 en materia de utilización de fitosanitarios establece disposicións específicas para os ámbitos distintos da producción primaria agraria profesional, especlficamente redes de servicio e zonas industriais, incluíndo o desenvolvemento de estratexias para o uso sostible dos praguicidas mediante a reducción do risco e os seus efectos sobre a saúde humana e o medio ambiente.
Apréciase un significativo desaxuste entre a filosofía e condicións recollidas na lexislación vixente e as condicións reais de emprego con aplicación indiscriminada destes produtos perigosos pola Deputación de Ourense. Sendo tamén notoria a aparente contradicción destas actuacións coas novas de prensa referidas a promoción dunha campaña de boas prácticas medioambientais para a difusión de iniciativas que melloren o medioambiente.

Por esas razóns SGHN ven de solicitar á Deputación información sobre a utilización destes produtos (PDF), así como que os desestime definitivamente.

Imaxe: Aplicación de herbicidas á beira dunha corrente de auga.

Memoria de actividades SGHN-Ourense 2013

Ourense, 01-03-2014

A memoria de actividades da Delegación en Ourense de SGHN, presentada na Asemblea local celebrada o pasado 21-02-2014, está dispoñible en formato PDF premendo AQUÍ.

Valdeorras ben vale unha excursión

Ourense, 13 de xuño de 2013

Isto é o que pensamos os organizadores da saída conxunta de Sociedade Galega de Historia Natural (SGHN), a Asociación de Estudos Santa Mariña de Augas Santas e o Ateneo de Ourense con motivo da celebración do Día do Medio Ambiente. Achegámonos a unha zona bastante descoñecida, caracterizada por fortes contrastes resultado da súa posición bioxeográfica e da súa xeoloxía (litoloxía, xeomorfoloxía, altitude,...) que condiciona unha paisaxe e uns trazos biolóxicos tan fermosos como peculiares. Hai tanto que ver e gozar en Valdeorras que non houbo máis remedio que escoller aqueles espazos que nos permitisen apreciar a comarca e ademais abordar temáticas importantes para SGHN.

Así, comezamos a xornada en Viloira onde quedamos abraiados cos impresionantes plátanos de sombra do xardín da Casa Grande, exemplares soberbios que medran libremente (uns 30 m de alto) e sobre os que non se realizaron as tristemente coñecidas “podas de formación” habituais nesta especie. A pésima xestión e tratamento de xardinería sobre o arboredo é un problema xeralizado na maior parte dos nosos espazos públicos e, por extensión, en moitos espazos privados como ilustra a nosa sección na web “Os homes que non amaban ... as árbores”

Máis...

 

GALICIA É UNHA MINA... (para algúns)

Problemática ambiental en Galicia

Ourense, 13-03-2013

Á vista do salón de graos da Facultade de Ciencias totalmente cheo e do interesante debate que se abríu entre conferenciante e público ao seu remate, pode considerarse que foi un rotundo éxito a conferencia do presidente da SGHN, co fío conductor das diversas acepcións que a palabra mina ten:

  • Para os "espabilados" que expolian os recursos naturais para o seu exclusivo beneficio.
  • Para o sector mineiro galego, sempre oposto a conservación do noso patrimonio natural.
  • Dende un punto de vista ambiental.

Parabéns para os organizadores, a asociación de estudantes Ecous e a-Delegación en Ourense de SGHN.

Entrevista ao Presidente de SGHN en Tempo de Lecer.


 

 

Podas e talas brutais en A Derrasa

Ourense, 20-12-2012

Á vista das podas e talas brutais nas marxes da estrada OU-536 ao seu paso pola Derrasa, SGHN-Delegación Ourense vense de dirixir ao Xefe do Departamento Territorial en Ourense da Axencia Galega de Infraestruturas (PDF), solicitándolle a seguinte información:

  • Copia íntegra do proxecto das actuacións.
  • Custe dos traballos, con indicación do financiamento e as administracións implicadas.
  • Xustificación técnica.
  • Identificación do funcionario responsable da aprobación das obras.

Fotografías: Imaxes antes (á esquerda) e despois (á dereita) das talas (arriba) e podas brutais (abaixo) nas marxes da estrada OU-536.

 

Sanción ao Concello de Ourense por vertido de augas fecais

Ourense, 24-10-2012

A raíz dunha denuncia realizada pola SGHN-Delegación Ourense, a Confederación Hidrográfica do Miño-Sil ven de impoñer unha sanción de 3.622,08 € polo "vertido de augas residuais o día 10-06-2011, procedentes do alivio en tempo seco do saneamento municipal, sen a preceptiva autorización deste Organismo de bacía" no río Loña. Do dito importe, 3.000 € son en concepto de multa de conformidade co disposto no Artigo 117.1 da Lei de Augas estatal e 622,08 € como indemnización dos danos producidos no dominio público hidráulico (ver PDF). Malia considerarse como "circunstancia agravante de responsabilidade de repercusión no orde e aproveitamento do dominio público hidráulico, ao existir, augas abaixo do vertido, zonas de baño" a sanción é por infracción leve, lonxe do máximo de 6.010,12 € que se podería impoñer.

 

Xeira naturalista á Devesa da Rogueira (Serra do Courel)

Gracias ás aportacións feitas polos participantes, velaiquí tes a reseña fotográfica da xeira naturalista á Devesa da Rogueira organizada o 23-06-2012 polo Ateneo de Ourense, a Asociación Sta. Mariña de Augas Santas e a SGHN-Delegación Ourense.

 

Entrevista en La Voz de Galicia á Secretaria de SGHN-Ourense

Problemas medioambientais na provincia de Ourense

¿Dende cando a SGHN ten presencia en Ourense?

O GOG-SGHN, creado en 1973, é a máis veterana das organizacións de defensa ambiental galegas e unha das máis antigas de España; en Ourense, a SGHN ten representación dende 1980 coa SGHN-Delegación Ourense.

¿Cales son os seus principais obxectivos?

As liñas xerais de actuación son os obxectivos fundacionais da SGHN, tanto en Ourense coma no resto de Galicia: estudo, divulgación, conservación e defensa do medio natural.

Sen esquencer o estudo (Censos Aves Acuáticas, Atlas Vertebrados, ...) e a divulgación (saídas, cursos, ...), nos últimos anos incrementouse notablemente o traballo de participación nos procesos de avaliación de impacto ambiental de proxectos moi variados (infraestruturas, enerxía, industria, ...), a intervención activa nos procesos de elaboración de normas ambientais (Lei de caza, Lei de Montes, Rede Natura 2000, ...), a participación activa en comités específicos (Caza, Pesca, Consello da Auga, ...) e mesmo a denuncia de agresións ao medio ambiente ante a proliferación de actividades que moitas veces incumplen de xeito flagrante a legalidade vixente.

¿Como califica a SGHN a situación ambiental na provincia de Ourense?

A provincia de Ourense posúe, aínda, un altísimo potencial de desenvolvemento baseado na conservación e valoración da súa biodiversidade e paisaxe, de feito, conta con tres (Serra da Enciña da Lastra, Baixa Limia-Serra do Xurés e O invernadeiro) dos sete Parques Naturais de Galicia que suman máis de 38.000 ha., dúas Reservas da Biosfera (Terras de Allariz e Xurés-Gêrés) e 3 das 14 ZEPAs (Trevinca, A Limia, Baixa Limia-Xurés).Lamentablemente, e en xeral, a conservación destes espazos queda no papel e o seu estado empeora día a día. Hai moito por facer, incluíndo que todos recoñezamos e saibamos valorar o noso patrimonio natural estea ou non legalmente protexido.

Imaxe: fotografía de Pena Falcoeira salvada da destrución por unha canteira de caliza e hoxe no corazón do Parque Natural da Serra de Enciña da Lastra.

Imaxe: fotografía do SIGPAC do pobo de Casaio (rectángulo) e das louseiras.

¿Cales son os principais problemas da provincia en canto ao coidado do medio ambiente?

A problemática ambiental é múltiple e complexa; nunca son casos exclusivamente ambientais senón que se relacionan íntimamente con calquera outro problema da vida, tecendo unha rede que, se non somos quen de rachar, hanos levar á deriva. Os máis dos casos teñen a mesma orixe: o incumprimento das leis, ben polas propias Administracións ou pola cidadanía en xeral.

Para dar algún exemplo concreto, pola súa extensión no espacio e no tempo, destacariamos a problemática dos incendiarios forestais, xa que os múltiples e reiterados lumes afectan gravemente a todos os elementos do entorno incluso, desgraciadamente, levan por diante vidas humanas. Non podemos esquecer tampouco a presión sobre os espacios naturais das infraestruturas, a minería, as industrias enerxéticas, os residuos, os cazadores, o tránsito de vehículos sen control, etc., o progresivo e galopante empeoramento das augas, o declive de especies autóctonas acompañado do incremento das especies invasoras, ou mesmo a pasividade das administracións ante feitos realmente graves e con serias repercusións sobre o noso entorno. Incluso os espazos naturais de alto valor saen bastante mal parados, ademais a proposta galega para a rede Natura 2000 é manifestamente insuficiente e esquece novamente algúns dos espacios máis sobranceiros de Ourense (río Mente, A Limia, Támega,...)

¿Existe na provincia conciencia ambiental por parte da cidadanía?, ¿e dos políticos?

En canto á cidadanía pensamos que si hai coñecemento de que a natureza está a ser agredida, calquera a quen lle preguntes pode falar de ríos ou encoros nos que antes se bañaba ou pescaba e hoxe están sen auga ou contaminados, de fontes nas que xa non pode beber, de leiras abandonadas onde medran os montóns de lixo, de fermosas árbores taladas para facer paseos fluviais ou outras infraestruturas (AVE), do lume que todos os anos arrasa as serras ourensás, etc. Aínda así, consideramos que non existe unha verdadeira conciencia da dimensión real dos danos, no senso de que a nosa supervivencia e benestar están en relación có coidado da natureza, entendendo o mundo como un todo.

Nós cremos firmemente que as “cousas boas” non van estar sempre aí sen máis.Todos sabemos que para conservar as cousas é imprescindible coidalas e que, ademais, se queremos melloralas teremos que actuar; falta na nosa sociedade esa conciencia e ese respeto e, como consecuencia, pasar á acción na protección da Terra. Os múltiples problemas cotiáns non nos deben facer esquecer que sen Terra non hai futuro, non podemos ser unha sociedade tan torpe e irresponsable que deixe aos nenos e nenas galegas un legado inerte e sen esperanza. En resumo, o que vemos é que cada vez se fala máis de que hai que conservar a natureza, de que hai que coidar os ríos, do bonitos que son os bosques, etc., pero esto aínda non se traduciu nun cambio nos comportamentos da xente.

No caso dos políticos as súas actitudes e comportamentos deberan ser exemplarizantes, deberan ir un paso por diante do resto da sociedade pero, desgraciadamente, moitas veces van un, ou varios, pasos por detrás. A súa responsabilidade é maior pois teñen as competencias legais, e reciben os seus salarios, para aportar solucións e dar exemplo no cumprimento da legalidade vixente. Cando non o fan, deixan de lado os seus deberes e creban a confianza que depositamos neles.

A conservación e mellora do noso entorno e a nosa vida é, pois, responsabilidade e tarefa de todos os cidadáns que, ademais, deben pedir contas aos seus dirixentes. É impensable que uns poucos “¿tolos?” sexamos quen de mudar as cousas, nin esteamos sempre sinalando có dedo e tentando arranxar as incontables desfeitas no “noso fogar” común.

A situación dos ríos é un dos temas ambientais máis preocupantes na provincia, ¿como se ven dende a SGHN?, ¿existe solución á problemática actual?

Os ríos, a auga en definitiva, é un ben indispensable para a vida que está sendo gravemente maltratado na súa cantidade e calidade. E non é porque non existan normas de protección das augas; de novo, o incumprimento das leis e a falta dunha conciencia dos efectos a longo prazo sobre o propio ser humano están na base da degradación das augas. De feito, a sanción a España en 2011 por incumprimento da directiva comunitaria de augas tivo como responsable a Galicia, co 41% das súas vilas coas augas sen depurar; asimesmo, todos os humedais do interior inventariados en Galicia, ecosistemas sumamente valiosos, carecen de protección efectiva, así como de plans de uso e xestión e presentan importantes problemas de degradación por drenaxes, acumulación de lixo e verteduras contaminantes.

Na páxina web da SGHN, todos os días 5 de cada mes (en alusión ao 5 de xuño, día do Medio Ambiente) colgamos unha reseña que pretende resaltar os problemas do noso medio natural e que nos anima a traballar pola conservación todos os días do ano. Precisamente, o tema do mes de agosto é a auga e na entrada da web enuméranse as fortes presións que están a recibir os ecosistemas acuáticos: aproveitamento hidroeléctrico abusivo, extracción excesiva de augas para regadío, despilfarro de auga para uso doméstico e industrial, depuración insuficiente, contaminación agro-gandeira (con efectos visibles sobre os encoros: As Conchas, Cachamuiña), construcción de infraestruturas innecesarias e perxudiciais (paseos fluviais, portos deportivos, canles), carencia de plans de xestión de humedais, introdución de especies exóticas invasoras (caranguexo vermello, visón americano, blackbass, carpas), efectos directos e indirectos dos lumes sobre a cantidade e a calidade das augas, etc.

Como salientamos “é imprescindíble unha mudanza radical na xestión dos recursos hídricos para mellorar a calidade ecolóxica das augas continentais e litorais mediante a diminución do consumo e unha axeitada depuración” e é responsabilidade de todos, Administración e cidadanía, o uso sustentable deste fluido vital.

Extracto da entrevista publicada o 19-08-2012 en La Voz de Galicia, edición de Ourense, dispoñible no seguinte vínculo:

http://www.lavozdegalicia.es/noticia/ourense/2012/08/19/span-langgl-problematica-ambiental-ourense-e-multiple-complexaspan/0003_201208O19C2991.htm

 

"ANIMALADA" EN TRIVES

"Animalada en Trives", así nos comunicaron socios e simpatizantes da SGHN un acto de destrucción deliberada de niños de “anduriña”.

Ante este feito, a Delegación en Ourense da SGHN (PDF) ven de solicitar información ao Concello de A Pobra de Trives sobre a eliminación masiva, por operarios municipais, de 50-60 niños nunha fachada da Praza Doutor Paz, onde as anduriñas criaban dende hai máis de medio século. Esta actuación parece que responde á demanda dunha parte da veciñanza descontenta cós excrementos destas aves. Se ben non se coñecen aínda outras razóns por parte das autoridades locais, estas actuacións repítense a cotío nas nosas vilas e cidades por unha dobre ignorancia: todas as especies de anduriñas, xunto cos seus niños, ovos e polos, están estritamente protexidas pola lexislación (Lei 42/2007 do patrimonio natural e a biodiversidade) e, por outra banda, as molestias ocasionadas polos excrementos poderíanse evitar fácilmente cunha pequena táboa baixo os niños.

Á marxe de consideracións de índole conservacionista, ou mesmo sentimental, sendo prácticos é preciso mencionar os beneficios destas aves para o ser humano, en concreto o seu poder “insecticida”, xa que é precisamente de moscas, mosquitos e outros insectos do que se alimentan. ¿Cántos consumen? Pois entre 5 e 6 gramos diarios por anduriña e uns 4 kilos por familia durante os meses que cohabitan con nós... se as deixamos estar, tempo no que as 50 familias ben poderían comer uns 10 millóns de insectos!! Desgraciadamente, arestora, as aves que cada ano nos traen a primavera, baten desorientadas contra os muros nos que aniñaran durante xeracións en Trives.

Fotografía: Niño de anduriña común sobre a porta de entrada a unha casa en Vilar de Silva (Rubiá, Ourense) que amosa a solución tradicional e sinxela para evitar as molestias polos excrementos baixo os niños.

Cómpre moita pedagoxía para que a xente entenda que na inmensa maioría dos casos as aves silvestres que habitan as urbes nos aportan beneficios directos e calidade de vida. Que contradición observar como, mentres nas sociedades que consideramos avanzadas e admiramos pola súa potencia económica acollen aos paxaros mantendo frondosas árbores en parques e rúas, e mesmo lle poñen niños en árbores e edificios, aquí hai moit@s que non aprecian a súa beleza e mesmo as repudian. Resulta unha mágoa comprobar como os nosos representantes civís, os políticos, en vez de preservar e protexer o ben común, só satisfacen de xeito dilixente as peticións sociais máis lesivas có noso patrimonio natural e cultural.

"Animalada" en Trives, 2ª parte

Tras as actuacións iniciais de SGHN, vense de recibir resposta do Sr. Alcalde do Concello de A Pobra de Trives (PDF) no que di coñecer a destrución dos niños e afirma que o seu Concello nada tivo que ver. Así mesmo, e despois da presentación da nota de prensa por SGHN, o Sr. Alcalde reclama unha rectificación de SGHN (PDF).

Á vista do anterior, SGHN ven de responder á Alcaldía de Trives e, ao mesmo tempo, inquirir información ante as afirmacións recibidas en relación á destrución de niños de anduriña (PDF), solicitando coñecer:

  • As actuacións que levou a cabo para garantir a legalidade no seu Concello.
  • Se a Corporación realizaou unha investigación encol do asunto.
  • Se a Corporación puxo o tema en coñecemento da autoridade legalmente competente.

"Animalada" en Trives, 3ª parte

Pois, afortunadamente, a colonia de anduriña de cú branco (Delichon urbicum) non abandonou a zona despois da destrución dos seus niños, senón que comezou a súa rápida reconstrución. Segundo información de soci@s de SGHN, no momento de escribir estas liñas xa están reconstruidos a meirande parte dos niños e, quizáis aínda máis importante para o futuro, a actitude dos veciños é agora de aprecio e respeto pola especie e os seus niños. Para facilitar a convivencia entre humanos e anduriñas SGHN suxire que unha vez rematada a actual tempada de cría se coloquen unhas pequenas taboas baixo os niños (ver imaxe máis arriba) para evitar as molestias polos excrementos baixo os niños.

 

Plan Hidrolóxico da Demarcación Hidrográfica Miño-Sil

Alegacións_SGHN

Resposta da Confederación Hidrográfica do Miño-Sil ás alegacións da SGHN

 

Plan de Canalización do Miño ao seu paso polo Concello de Ourense

O concello de Ourense pretende construir un pabellón do mundo termal, un hotel de congresos e reunións e un hotel balneario na marxen dereita do río Miño, en A Chavasqueira, un barrio ourensano. O lugar é un anaco de marxen aínda conservado entre solos urbanos consolidados, con máis da metade da superficie incluída na zona de inundación dos 100 m.

Para coñecer o proxecto a SGHN-Ourense, participou no “Trámite de consultas no procedemento de avaliación ambiental estratéxica”, solicitado pola Secretaría Xeral de Calidade e Avaliación Avaliación Ambiental, da Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas. Daquela, o exposto como “Plan de encauzamento do río Miño o seu paso por Ourense” foi un Documento de inicio de 21 páxinas, meramente descriptivas, para unhas obras de 2 kms de lonxitude en ambas marxes do río Miño, ampliables noutros dous.

A Secretaría Xeral de Calidade e Avaliación Avaliación Ambiental, rexeitou a nosa petición de avaliación ambiental estratéxica e o “Plan” saiú a exposición pública no BOP de Ourense o 12 decembro 2011 e no DOG o 3 de xaneiro de 2012, agora como “Plan de canalización do río Miño ó seu paso por Ourense”.

A SGHN-Ourense, de acordo có anunciado nos boletíns, reclamou a inserción do “Plan” na web do concello, o que tras dúas peticións presentadas no Rexistro Xeral, conseguíu o 25 de xaneiro, cando xa pasara o prazo de 30 días da exposición pública do BOP e 22 da do DOG.

Pero nesta ocasión o “Plan” é un “estudio batimétrico de un tramo de 2 km del río Miño a su paso por la ciudad de Ourense, realizadopara coñecer ata onde chegan as crecidas dos 100 e 500 anos, dato que o concello ignoraba a pesar de ter instalacións termais no lugar, que, conseguintemente e ano tras ano, resultan destruídas ou danadas coas crecidas invernais. O estudo batimétrico, contén: a Portada (páxina 1), o Índice (páxina 2), e a Memoria (páxinas 3 a 10) e oito fotografías, do personal e lancha neumática utilizada, có titulo de Más documentos (páxinas 12 e 13). En consecuenica, continúase descoñencendo o “Plan” e dubídase da súa existencia.

Toda a información en Alegacións_canalización_río Miño_2012-02-03

 

OUTRA PODA BRUTAL, AGORA EN "OS PONXOS"

Diante da poda brutal das árbores da área recreativa de Os Ponxos no regato Barbañica, SGHN-Ourense solicitou información ao Concello de Ourense sobre a autoría da mesma e os informes técnicos que a motivaron (ver PDF).

 

PLAN DE ENCAUZAMENTO DO MIÑO AO SEU PASO POR OURENSE

No Plan de encauzamento do río Miño o seu paso por Ourense, o Concello de Ourense pensa utilizar unha “bolsa” ubicada na marxen dereita entre os solos SU 46 e 31, o cal xa ten  máis da metade incluída na zona de inundación dos 100 m. Así que a “bolsa”, ou sexa, a marxen do río Miño aínda non edificada (2 km en ambas marxes na zona da Chavasqueira, ampliables ata Outaríz situada a 4 km de distancia pola marxen dereita) é a que se pretende ocupar agora e onde o PXOM, “que se está a redactar”, pretende edificar un pabellón do mundo termal, un hotel de congresos e reunións e un hotel balneario, incluídos na redacción do “futuro” Plan especial de protección de las riberas del Miño. A súa vez, as edificacións inclúense nun denominado “segundo ámbito termal” do Plan Extratéxico de Termalismo de Ourense. A cuestión, queda resumida con dous paragrafos da páxina 15/18 que recoñecen que:

  • O plan de encauzamento carece de contido propio dun proxecto de obra que permita a execución inmediata.
  • O territorio mantén a clasificación vixente do PXOU 1986 e as calificacións do mesmo cos usos vixentes; esto é: Solo non Urbanizable de Protección de Canles Fluviais e Sistema xeral de Zona Verde-Espazo libre.

En consecuencia, vistos:

  1. Os obxetivos dos diferentes planos “futuros”.
  2. O Documento de inicio, que é meramente descriptivo, no texto e planos de planta adxuntos.
  3. A lonxitude da obra, que ademais pensase ampliar.
  4. A importancia das edificacións “pensadas” na marxen esquerda.
  5. A súa proximidade ó río debido a “elevada pendente que fan que os incrementos de calado orixinen discretas variacións na superficie inundada”.
  6. A importancia ambiental do río Miño, incluído o tramo previsto, como ecosistema a protexer, así como corredor verde para o mantemento e propagación das especies autóctonas.
  7. A importancia ambiental do río para a conservación da vexetación de ribeira e acuática autóctonas.
  8. A importancia do río para os anfibios, os réptiles e mamíferos ligados a ambientes fluviais e a ictiofauna autóctona; así como para a cría, invernada e mantemento das poboacións das aves, en especial as acuáticas.

SGHN entende que é necesario o procedemento de avaliación ambiental estratéxica (AAE) regulado na Lei 9/2006 do 26 de abril que debera contemplar, polo menos, os efectos das obras proxectadas sobre a transformación do ecosistema acuático e ribeireño, sobre os fluxos e calidade da auga, sobre a presencia e cría das especies animais, en especial sobre as acuáticas, así como sobre a invernada de aves acuáticas, os efectos sobre a vexetación ripícola autóctona e sobre a vexetación acuática; o control e prevención na introdución de especies alóctonas ligadas á ornamentación e á xardinería.

Ademais o Plan de encauzamento do río Miño o seu paso por Ourense, debera buscar outra denominación; xa que si dun encauzamento se tratara, a obra iría en contra das tendencias actuais no resto do mundo desenvolvido, onde estánse a revertir os procesos de canalización realizados no pasado e habería que explicar como sería o seu encaixe na Directiva de Aguas e no Plan Hidrolóxico.

 

A VOLTAS COAS PODAS BRUTAIS DAS ÁRBORES ORNAMENTAIS
Novos casos: o Parque de San Lázaro en Ourense

A SGHN – Ourense, con data do 5 de abril pasado, remitiu por rexistro ó Alcalde de Ourense un escrito (ver PDF) no que manifesta a disconformidade co desmoche realizado hai unhos días ós plátanos (Platanus hybrida) do Parque de San Lázaro, e salienta que hai 17 anos o Parque, no que se refire a estas árbores, presentaba o mesmo aspecto, polo que tamén lle remite o escrito presentado no Concello ourensano o 21 de febreiro de 1996. Dito escrito segue perfectamente vixente o día de hoxe: un 100%, en canto a filosofía xeral “da nova campaña” desenvolvida no Parque e a un 90% do texto.

Como indiscutible aval científico da súa posición, tamén lle remitiu ó Alcalde as consideracións sobre o desmoche das árbores expostas polo especialista Kenneth Allen no seu libro sobre a poda de árbores ornamentais publicado polo Real Xardín Botánico do Consello Superior de Investigacións Científicas.

 

SGHN-Ourense espera que o Concello considere que a conservación do patrimonio arbóreo de Galicia atópase ameazada non só no medio natural polos incendios forestais, talas abusivas, concentracións parcelarias..., senón  tamén nun medio máis humanizado, como o das cidades, vilas, pobos, e estradas, por talas e podas excesivas.

O feito que nestes casos sexan as Administracións públicas (concellos, deputacións, Xunta de Galicia) as responsables dos arboricidios constitúe un exemplo nefasto para os cidadáns que, a xuicio da SGHN, era e segue sendo preciso correxir.

Lonxe de resolverse o problema, ós habituais falsos argumentos para xustificar as podas brutais (molestias polo polen, risco para o tráfico ou para os peóns), agora engádese o de evitar que os estorniños aniñen nas pólas, algo que nunca fan. Ainda que a verdadeira razón é unha posible remodelación do Parque valorada en 300.000 € e para que as arboles non den sombra.... as plantas anuais de xardín.

Alegacións da SGHN á Concentración Parcelaria da parroquia de Sta. Baia de Anfeoz (Cartelle)

A SGHN ven de solicitar á Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas que o Estudio de Avaliación de Impacto Ambiental dodevandito proxecto de concentración parcelaria contemple:

  • A exclusión das zonas comprendidas dentro de Lugar de Interese Comunitario e Zona de Especial Protección dos Valores Naturais ES1130014 “Río Arnoia”, así como os hábitats de conservación prioritaria de acordo coas Directivas da Unión Europea. No caso do ZEPVN-LIC ES1130014 “Río Arnoia” debera de crearse tamén unha banda protectora e amortecedora de impactos de 100 m de largura en ambas ribeiras do cauce e excluila do proceso de concentración.
  • Medidas estrictas de vixilancia ambiental para evitar calquera dano ó ZEPVN-LIC ES1130014 “Río Arnoia”. Ó respecto, por tratarse dun ecosistema fluvial de elevado interese e recoñecido como LIC, semella insuficiente a “revisión semanal ó longo da fase de obras” para “evitar verquidos de efluentes de maquinaria ós cauces fluviais” (páx. 37 do documento ambiental previo).
  • A preservación, sen “acondicionar”, desviar ou modificar os cauces fluviais e as zonas asolagables. Ó respecto é moi preocupante a referencia “...se por necesidade de obra, fose necesario realizar unha desviación do cauce...” (páx. 23-24 do documento ambiental previo).
  • A preservación das masas e sebes de árbores e arbustos autóctonos, especialmente no caso das ripisilvas, carballeiras e sobreirais.
  • A conservación dos lindes entre parcelas con elementos de singularidade destacados: elementos vexetais consolidados ou elementos tradicionais asociados (muros e valados artesanais), polo seu valor natural, etnográfico e paisaxístico, como acertadamente recoñece o documento ambiental previo.
  • A inclusión só das terras agrícolas de calidade: clases agrolóxicas I a IV, só excepcionalmente a clase V se son áreas pequenas (< 5 ha) mesturadas entre as de clase I a IV.
  • A avaliación con exactitude da productividade das terras antes da concentración parcelaria, en termos económicos e agrícolas.
  • O establecemento con claridade dos obxectivos que se pretenden acadar coa concentración parcelaria: demográficos, en termos de fixación ou incremento da poboación rural, e de productividade, en termos económicos e agrícolas. O cumprimento deste requisito é máis imprescindible que nunca tendo en conta a situación actual de grave crise económica e déficit público que obrigou, entre outras medidas excepcionais á conxelación das pensións e á reducción do salario dos empregados públicos.

 

Estrada de conexión da A-52 coa N-525, polígonos industriais de San Cibrao e Val da Rabeda.
As alegacións da SGHN

A SGHN ven de presentar diante da Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas as seguintes alegacións ó proxecto de “Nova estrada de conexión da A-52 coa N-525, polígonos industriais de San Cibrao e Val da Rabeda" sometido a información pública:

  • Que a conexión se justifica polas necesidades de dous polígonos industriais: o existente en San Cibrao das Viñas e outro proxectado pola anterior Consellería de Vivenda e Solo que realmente se integra no “Plan Territorial Integrado do Val da Rabeda”.
  • Que, con data 19-05-2009, a Dirección Xeral de Infraestruturas solicitou ó Instituto Galego da Vivenda e o Solo (IGVS) un informe acerca da viabilidade do “Plan Territorial Integrado do Val da Rabeda” para poder tomar as decisiones axeitadas e continuar coa marcha do proxecto; solicitude que reiterou o 23-07-2009 o non obter resposta.
  • Que na súa resposta do 02-10-2009 o IGVS informou que a actuación ten prevista a súa continuación pero que agarda decisións que poden afectar ó seu desenvolvemento.
  • Que, en consecuencia, cabe entender que o IGVS non sabe ou non pode dilucidar si o denominado “Plan Territoiral Integrado do Val da Rabeda” chegará a realizarse, nin de que maneira.
  • Que, á vista das últimas novas, o “Plan Territoiral Integrado do Val da Rabeda” vai sofrir unha importante modificación que na práctica supón a anulación do mesmo.
  • Que, nestas circunstancias, calquera conexión que se pretenda construir, invocando as necesidades de ambos polígonos industriais carece de fundamento e, por conseguinte a SGHN considera inapropiado e innecesario o proxecto, que se debería desbotar.


CONCENTRACIÓN PARCELARIA DE CONGOSTRO (RAIRIZ DE VEIGA).
Alegacións da SGHN ó Estudio de Impacto Ambiental

A SGHN ven solicitar á Consellería de Rural que o proxecto de concentración parcelaria para a zona de Congostro (Rairiz de Veiga-Ourense)”

  • Exclúa os terreos considerados como ZEPA e/ou LIC para propiciar a conservación dos Hábitats do Anexo I da Lei estatal 42/2007 do Patrimonio Natural e da Biodiversidade (artigo 45), así como as áreas perimetrais destes (artigo 45.3).
  • Amplíe a delimitación das zonas de arboredo excluidas ata abranguer todas as que teñen unha densidade maior do 15% da fracción cabida cuberta.
  • Avalíe a productividade actual, en termos económicos e agrícolas, das terras antes da concentración parcelaria e estableza con claridade os obxectivos demográficos (en termos de mantemento ou incremento de poboación) e de productividade (en termos económicos e agrícolas) que se pretenden acadar coa concentración parcelaria.
  • Delimite a Vía Romana XVIII e a súa zona de afección.
  • Respecte a traza e a cota dos camiños antigos existentes.

Para máis información véxase PDF Alegacions_ZCP Congostro

Zona_sen_concentrarArboredo_Congostro

Fotografías: Vista aérea da zona a concentrar obtida do Sistema de Identificación de Parcelas Agrícolas, do Ministerio de Medio Ambiente e Medio Rural e Mariño (http://sigpac.mapa.es/fega/visor)

 

POSICIÓN DA SGHN SOBRE A ZEPA DE A LIMIA

Dende o ingreso de España na Unión Europea, Galicia en xeral, e A Limia en particular, tiveron dereito a todo tipo de axudas económicas comunitarias, recibindo así subvencións mil millonarias a fondo perdido.

Pero a pertenencia á UE, como a calquera outra agrupación, sexa de persoas ou de países, conleva tamén deberes. E ó longo dos últimos 20 anos Galicia en xeral, e A Limia en particular, non xogaron limpo cos seus socios europeos, e incumpliron reiterada e sistemáticamente as súas obrigas, moitas delas medioambientais, incluíndo as Directivas Hábitat e Aves.

Farta xa de tantos incumprimentos, a Comisión Europea demandou ó Reino de España diante do Tribunal de Xustiza das Comunidades Europeas (TJCE) por incumprimento da Directiva Aves. Unha das razóns de dita demanda era que a Xunta de Galicia aínda non creara unha Zona de Especial Protección para as Aves (ZEPA) en A Limia para protexer os seus aínda moi elevados valores ornitolóxicos. Diante da sentenza do TJCE, a única posibilidade para a Xunta de Galicia era enmendar o erro e, dunha vez por todas, cumprir coas súas obrigas, creando unha nova ZEPA en A Limia.

Como de costume en Galicia, e en A Limia en particular, diante de calquera iniciativa avanzada cara a un desenvolvento social, económica e ambientalmente sustentable, xurdiron os habituais axitadores e desinformadores que, sen ningunha base real, tratan de intoxicar a opinión pública e soliviantar os ánimos da poboación co mezquino interese duns miserables réditos políticos ou sindicais. Fronte a isto, só cabe reiterar dúas realidades incontestables:

  • Os agricultores e gandeiros de A Limia son, a nivel galego, un dos colectivos que máis dinero recibeu da UE (concentracións parcelarias, regadío, renovación maquinaria e construcciones agrícolas, subvencións a cultivos), gracias ós impostos pagados por todos os seus concidadáns galegos, españoles e europeos.

  • Os valores naturais en xeral, e ornitolóxicos en particular, de A Limia son patrimonio de todos os galegos, españoles e europeos. A razón, a LEI e os nosos impostos relixiosamente pagados dannos dereito a reclamar a súa conservación para que a xeneración actual e as venideiras poidan disfrutar deles.

Para máis información véxase PDF Alegacions_ZEPA enviadas pola SGHN á Consellería de Medio Ambiente e Desenvolvemento Sostible e á Dirección Xeral de Medio Ambiente da Comisión Europea.

ZEPA_Limia

 

 

PROXECTO DE ESTACIÓN DE ESQUÍ EN PENA TREVINCA

A explotación construiríase nunha das zonas máis sensibles do Espacio incluido na Rede Natura 2000 e con 600 ha urbanizadas, ocupadas e transitadas, afectaría a fauna, flora xea dos cumios principais e os nacementos de dous ríos e as súas concas e a dúas lagoas glaciares relictas.

O proxecto é unha actuación especulativa gravemente lesiva para o medio natural e, polo tanto, non parece probable que se lle destinen fondos europeos dalgunha clase, nos que precisamente basea a súa viabilidade.

Ademais, dacordo co publicado, o proxecto non xeneraría beneficios suficientes nin para pagar o aluguer anual dos terreos sobre os que se pretende asentar. Actuacións como esta fanse posibles cando non existe, como no caso de Ourense e Galicia, unha Ordenación do Territorio nin plans para un desenvolvemento integral sostible. Que no Plano Estratéxico da Provincia de Ourense, encargado polo Instituto Ourensano de Desenvolvemento a empresa LKS Consultores S.Coop., indicase como una necesidade "a ordenación do territorio, co obxeto de lograr una ocupación máis racional e equilibrada do espacio" e asi mesmo preconizase "a creación dunha rede de espacios naturais protexidos."

Polo devandito, a SGHN solicitou ó Ministerio de Medio Ambiente, ó Ministerio de Pesca y Alimentación e á Deputación Provincial de Ourense que ó amparo da normativa comunitaria e española vixente e no uso das atribucións que lle competen, a Deputación Provincial de Ourense, asegure a conservación íntegra deste espacio natural, impida a construcción de estradas e calquera outra obra lesiva a cargo do Plan Leader Plus, non destine subvencións ou axudas para a súa destrucción e rexeite esta iniciativa particular que, ó igual que outras e polas súas cuantiosas perdas económicas, acaban sempre "socializadas", con cargo ós presupostos do Estado ou das Comunidades Autonómicas.


Para máis información véxase PDF Informe estación esquí Trevinca

Plan Integral de Regadío, Plan Especial de Infraestruturas e Programa Estratéxico de Infraestruturas do Medio Rural en A Limia

Véxase PDF Alegacions_Plan Limia enviadas pola SGHN á Consellería de Medio Rural.

 

Borrador Lei de Montes de Galicia

Véxase PDF Alegacions_Lei de Montes enviadas pola SGHN á Consellería de Medio Rural.

 

Plan de Regadío de A Limia

Véxase PDF Alegacions_Plan_Regadío_Limia coas alegacións ó Estudio de Avaliación de Impacto Ambiental enviadas pola SGHN á Consellería de Medio Ambiente e á Dirección Xeral de Medio Ambiente da Comisión Europea.